Wodka-jus

Birgit van den Boogaard krijgt van de politie te horen dat haar man zelfmoord heeft gepleegd. Niemand lijkt echter te weten waarom en als na een paar dagen iemand contact opneemt met Birgit, begint een geheim leven van haar man zich langzaam maar zeker te ontvouwen. Het verhaal van Wodka-Jus is in de kern simpel en duidelijk. Nadat de auteur je met name in het begin een paar keer op het verkeerde been weet te zetten wordt het al snel duidelijk hoe het allemaal in elkaar moet zitten. Dit is echter niet de zwakte van het verhaal, maar een doelbewuste keuze van Loes den Hollander. Een kort verhaal heeft namelijk een groot aantal beperkingen en laat nauwelijks ruimte voor al te ingewikkelde verhaallijnen. Den Hollander heeft dat goed begrepen en accepteert dat ze zich niet teveel in details moet verliezen en met name de sfeer en het gevoel de bovenhand moet geven. Het maakt van Wodka-Jus een klein juweeltje waarin de taal en de karakters het verhaal dragen en waarmee de auteur op subtiele wijze haar talenten demonstreert. Je krijgt geen enkel moment het gevoel dat den Hollander zich inhoudt of tegen het vooraf bepaalde aantal paginaвЂTMs moet vechten. Een schijnbaar rimpelloze verbintenis. Een roerloze nacht. En dan opeens een mededeling die alle rust verstoort en bij iedereen vragen oproept. Birgit krijgt te horen dat haar man zelfmoord heeft gepleegd. Birgit gaat de confrontatie aan met het verborgen leven van haar man en ontdekt de waarheid over haar huwelijk.