Πλάτων: Σοφιστής

Πίνακας περιεχομένων Προλογικό σημείωμα Σοφιστής ή Περί του όντος, λογικός 1. Η συνάντηση των συνομιλητών και η άφιξη του Ξένου 2. Η διαλογική μέθοδος 3. Η διαιρετική μέθοδος και η δοκιμαστική εφαρμογή της 4. Η γενική διαίρεση των τεχνών 5. Είδη της αποκτητικής τέχνης και του ψαρέματος 6. Ο ορισμός του αγκιστρωτή 7. Συνόψιση των διαιρέσεων της δοκιμαστικής φάσης 8. Ο πρώτος ορισμός του σοφιστή: ο σοφιστής ως κυνηγός 9. Ο πρώτος ορισμός του σοφιστή: ο σοφιστής ως κυνηγός ήμερων ζώων 10. Δεύτερος ορισμός του σοφιστή: το εμπόριο των γνώσεων 11. Ολοκλήρωση δεύτερου ορισμού, τρίτος και τέταρτος ορισμός του σοφιστή 12. Ο πέμπτος ορισμός του σοφιστή 13. Ο έκτος ορισμός τού σοφιστή: Ο ορισμός της κάθαρσης 14. Ο έκτος ορισμός τού σοφιστή: Καθάρσεις στο σώμα και την ψυχή 15. Ο έκτος ορισμός του σοφιστή: Είδη κακίας της ψυχής και θεραπεία 16. Ο έκτος ορισμός του σοφιστή: Η θεραπεία της άγνοιας 17. Ο έκτος ορισμός του σοφιστή: Κάθαρση δια του λογικού ελέγχου 18 Ο έκτος ορισμός του σοφιστή: Συνόψιση και συνέπειες 19. Ανακεφαλαίωση των ορισμών τού σοφιστή 20. Ο σοφιστής δεν μπορεί να είναι πανεπιστήμων 21. Η τέχνη του σοφιστή είναι τέχνη μιμητική 22. Η τέχνη του σοφιστή βασίζεται στις απατηλές εντυπώσεις 23. Η απεικονιστική τέχνη, οι υποδιαιρέσεις της και ο σοφιστής 24. Οι απεικονίσεις, ο Παρμενίδης και το μη-ον 25. Δυσκολίες κατά την εκφορά του μη-όντος 26. Η τετραπλή αρνητική ρίζα του μη-όντος 27. Διαπίστωση αδιεξόδου στην προσέγγιση του μη-όντος και εκ νέου στροφή στον σοφιστή 28. Το οντολογικό καθεστώς της απεικόνισης 29. Σχέδιο ανατροπής της παρμενιδειας διδασκαλίας 30. Κριτική επισκόπηση των παλαιότερων θεωριών για το ον 31. Κριτική στον δυϊσμό 32. Κριτική στον ελεατικό μονισμό 33. Η γιγαντομαχία υλισμού και ιδεαλισμού 34. Η αντιπαράθεση με τον υλισμό 35. Η αντιπαράθεση με τους φίλους των ιδεών 36. Διακριτότητα και επικοινωνία των νοητών ειδών 37. Κατηγόρηση και επικοινωνία των ειδών 38. Η αναγκαιότητα μιας εξειδικευμένης γνώσης της επικοινωνίας των νοητών γενών 39. Η διαλεκτική, τα γένη και ο φιλόσοφος 40. Η μερική επικοινωνία και τα μέγιστα γένη 41. Το μη-ον ως διαφορετικό από το ον 42. Τα μέρη του όντος και του διαφορετικού 43. Συνόψιση των επιτεύξεων και των προκλήσεων 44. Η σύνδεση των ειδών ως προϋπόθεση της έλλογης επιχειρηματολογίας 45. Η στοιχειώδης συγκρότηση του λόγου 46. Αληθείς και ψευδείς προτάσεις 47. Λόγος, σκέψη, κρίση και παράσταση 48. Επανέναρξη των διαιρέσεων για τον ορισμό του σοφιστή: παραγωγική και αποκτητική τέχνη 49. Τετραπλή διαίρεση της παραγωγικής τέχνης 50. Κατασκευή πραγμάτων και απεικονίσεων 51. Δύο είδη μιμητικής τέχνης 52. Ο σοφιστής ως ειρωνικός μιμητής Σημειώσεις 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. 27. 28. 29. 30. 31. 32. 33. 34. 35. 36. 37. 38. 39. 40. 41. 42. 43. 44. 45. 46. 47. 48. 49. 50. 51. 52. 53. 54. 55. 56. 57. 58. 59. 60. 61. 62. 63. 64. 65. 66. 67. 68. 69. 70. 71. 72. 73. 74. 75. 76. 77. 78. 79. 80. 81. 82. 83. 84. 85. 86. 87. 88. 89. 90. 91. 92. 93. 94. 95. 96. 97. 98. 99. 100. 101. 102. 103. 104. 105. 106. 107. 108. 109. 110. 111. 112. 113. 114. 115. 116. 117. 118. 119. 120. 121. 122. 123. 124. 125. 126. 127. 128. 129. 130. 131. 132. 133. 134. 135. 136. 137. 138. 139. 140. 141. 142. 143. 144. 145. 146. 147. 148. 149. 150. 151. 152. 153. 154. 155. 156. 157. 158. 159. 160. 161. 162. 163. 164. 165. 166. 167. 168. 169. 170. 171. 172. 173. 174. 175. 176. 177. 178. 179. 180. 181. 182. 183. 184. 185. 186. 187. 188. 189. 190. 191. 192. 193. 194. 195. 196. 197. 198. 199. 200. 201. 202. 203. 204. 205. 206. 207. 208. 209. 210. 211. 212. 213. 214. 215. 216. 217. 218. 219. 220. 221. 222. 223. 224. 225. 226. 227. 228. 229. 230. 231. 232. 233. 234. 235. 236. 237. 238. 239. 240. 241. 242. 243. 244. 245. 246. 247. 248. 249. 250. 251. 252. 253. 254. 255. 256. 257. 258. 259. 260. 261. 262. 263. 264. 265. 266. 267. 268. 269. 270. 271. 272. 273. 274. 275. 276. 277. 278. 279. 280. 281. 282. 283. 284. 285. 286. 287. 288. 289. 290. 291. 292. 293. 294. 295. 296. 297. 298. 299. 300. 301. 302. 303. 304. 305. 306. 307. 308. 309. 310. 311. 312. 313. 314. 315. 316. 317. 318. 319. 320. 321. 322. 323. 324. 325. 326. 327. 328. 329. 330. 331. 332. 333. 334. 335. 336. 337. 338. 339. 340. 341. 342. 343. 344. 345. 346. 347. 348. 349. 350. 351. 352. 353. 354. 355. 356. 357. 358. 359. 360. 361. 362. 363. 364. 365. 366. 367. 368. 369. 370. 371. 372. 373. 374. 375. 376. 377. 378. 379. 380. 381. 382. 383. 384. 385. 386. 387. 388. 389. Επίμετρο - Μορφές ανάπτυξης και περιεχόμενο της διαλεκτικής στον Σοφιστή Ι. Ο διάλογος, τα πρόσωπα και οι θέσεις (216a 1-218d 7 — κεφ. 1-3) 1. Η θεματική του Σοφιστή και η ενότητα διαλόγων στην οποίαεντάσσεται. 2. Η συνύφανση μεθόδου και περιεχομένου. 3. Σωκράτης και Ελεάτης Ξένος. II. Η διαιρετική μέθοδος (218d 8-231e 7 - κεφ. 3-19) 1. Η εξωτερική όψη της διαιρετικής μεθόδου. 2. Η προκαταρκτική ενεργοποίηση καθ’ οδόν προς την ώριμη διαμόρφωση. 3. Οι έξι πρώτοι ορισμοί του σοφιστή, τα κοινά στοιχεία και οι προεκτάσεις τους. 4. Λογικές αρχές και αξιολογικές συνέπειες της επιστημονικής έρευνας. 5. Οι σοφιστές και ο αγώνας για πνευματική ηγεμονία. III. Tο φάντασμα της οντολογίας (232a 1-241c 3 — κεφ. 19-29) 1. Το πλήθος των ορισμών, η αξιοπιστία των σοφιστών και το φάντασμα. 2. Σύντομη θεώρηση των οντολογικών προϋποθέσεων της παρούσας έρευνας. 3. Το φάντασμα και το ον. 4. Το φάντασμα και οι σοφιστές. IV. Η «ιστορία της οντολογίας» στον Σοφιστή (241c 4-249d 5 - κεφ. 29-35) 1. Η «πατροκτονία» ως κριτική απόβλεψη. 2. Πολλαπλότητα και μοναδικότητα του όντος. 3. Η αποδόμηση του παρμενίδειου μονισμού. 4. Κριτική πραγμάτευση των «υλιστικών» θεωριών. 5. Οι «φίλοι των ειδών». 6. Κριτική και εποικοδομητική θεωρητική στάση. V. Πολλαπλότητα και Κοινωνία (249d 6-254b 7 - κεφ. 36-39) 1. Η κίνηση, η στάση και το ον. 2. Η κατηγόρηση ως μορφή συνδυαστικής επικοινωνίας των γενών. 3. Κριτική εξέταση τριών μοντέλων επικοινωνίας. 4. Βασικά (δυνητικά) χαρακτηριστικά της διαλεκτικής ως επικοινωνίας των γενών. 5. Επικοινωνία και πολλαπλότητα. VI. Τα πέντε μέγιστα γένη (254b 8-258e 5) 1. Η κοινωνία ως δύναμις και η τάση διεύρυνσης του πεδίου εκδίπλωσής της. 2. Δύο προσθήκες στα μέγιστα γένη 3. Η ανάδυση του μη-όντος μέσα από την κοινωνία των πέντε μεγίστων γενών. 4. Ετερότητα, πολλαπλότητα και επιστήμη. 5. Ετερότητα, πολλαπλότητα και μη-ον. 6. Το πρόβλημα της ιεράρχησης VII. Το μη-ον και η πλάνη (258e 6-264b 10) 1. Κριτικά και θετικά προσανατολισμένη αντιπαράθεση. 2. Ο λόγος ως γένος και η αυτοσυνειδησία του διαλεκτικού. 3. Μη-ον και λόγος; δύο διεσπαρμένα γένη. 4. Η συγκρότηση του λόγου και η δόμηση της ποιότητάς του στη βάση της συμπλοκής των συστατικών στοιχείων του. 5. Λόγος, διάνοια, δόξα και φαντασία. 6. Ο έλεγχος της πλάνης και η διαλεκτική. 6.1. 6.2. 6.3. 6.4. VIII. Διαλεκτική και διαιρετική μέθοδος (264b 11-268d 5) 1. Η καταληκτική διαίρεση στην ανάπτυξή της. 2. Ο καταληκτικός ορισμός και οι ιστορικοί σοφιστές. 3. Η διαιρετική μέθοδος ως προς τη συστηματικότητά της. 4. Διαιρετική μέθοδος και οντολογική έρευνα. IX. Ο Σοφιστής και η συνέχεια του πλατωνικού έργου X. Αποτίμηση και προοπτικές Βιβλιογραφία Α. Λεξικά-Ιστορίες της Φιλοσοφίας-Έργα γενικού ενδιαφέροντος Β. Εκδόσεις-μεταφράσεις του Σοφιστή Γ. Λοιπές εκδόσεις πλατωνικών έργων Δ. Αλλα έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας Δ. Νεότερες και σύγχρονες φιλοσοφικές πηγές E. Ερμηνευτική και δευτερογενής βιβλιογραφία α. ξενόγλωσση-μεταφραύμένη β. Ελληνόγλωσση Τα σχήματα των διαιρέσεων Δοκιμαστική διαίρεση Πρώτη διαίρεση Δεύτερη διαίρεση Τρίτη και τέταρτη διαίρεση Πέμπτη διαίρεση Έκτη διαίρεση Καταληκτική διαίρεση Ευρετήριο Αρχαιοελληνικών Χωρίων Ευρετήριο Προσώπων