Luister

Luister van Sacha Bronwasser vertelt over de eenentwintigjarige M. die in 1989 halsoverkop uit Nederland vertrekt. Ze gaat in Parijs aan de slag als au pair. De stad, de taal, het werk; in alle opzichten is het een harde reset. Wat doet iemand die grip moet krijgen op het leven? Die schrijft. Pas een half mensenleven later komt M.’s verslag terecht bij Flo, de persoon die haar vlucht veroorzaakte. Zij is gewond geraakt bij een grote terroristische aanslag in Parijs. Luister , de tweede roman van Sacha Bronwasser, neemt de lezer mee naar het Parijs van de jaren tachtig en nu, in een zinsbegoochelende zoekttocht naar identiteit, vriendschap en schuld. ‘Sacha Bronwasser vindt taal voor alles wat zich niet of nauwelijks laat herinneren. Het effect is betoverend.’ – Niña Weijers ‘Bronwasser kan schrijven en niet zo’n beetje ook.’ – Trouw Het nieuws reisde snel, zoals dat soort nieuws doet. Ik wist dat het ook over jou ging zodra het eerste bericht uit Parijs kwam. Bijna zes jaar geleden nu, op een vrijdag de dertiende. Een datum als een slechte grap. Online meldden allerlei mensen zich 'veilig'. Vrienden, een nichtje, een ver familielid. Oud-studiegenoten, mijn eigen oud-leerlingen. Exposanten van de fotobeurs, je vakgenoten. Anderen, vage kenissen: het verbaasde me hoeveel bekenden aan de rand van het wereldtoneel rondhingen. Jij was daar ook, Flo, en op jouw profiel bleef het stil. Akelig stil, zegt men dan. Luister, de tweede roman van Sacha Bronwasser, neemt de lezer mee naar het Parijs van de jaren tachtig en nu, in een zinsbegoochelende zoektocht naar identiteit, vriendschap en schuld.