In het jaar van de slang : het verhaal van Tizar, een jongen die opgroeide in een kampong in de hoofdstad van Indonesië: Jakarta

Niemand weet precies hoeveel mensen er in Jakarta wonen, leder jaar komen er duizenden bij, Ze hopen er werk te vinden en wonen langs de rand van de stad in gammele optrekjes. De Kinderen moeten vaak zelf hun weg maar vinden. Die spelen en halen kattekwaad uit net als alle andere kinderen, maar ze leren al gauw hoe belangrijk geld is en proberen ook wat te verdienen. Als dat niet lukt is de kans groot dat ze gaan stelen. Ze denken: zolang je maar van rijke mensen steelt is het niet erg! Het is moeilijk eerlijk te blijven als je arm bent Zo'n kind is Tizar. Hij werd in 1950 geboren. Utta Wickert laat Tizar vertellen over de eerste 18 jaren van zijn leven: zijn ouders, zijn grootvader van wie hij 'geheime krachten' kreeg. zijn school, de moskee, de bende vrienden waarmee hij uit stelen ging, zijn eerste liefde en zijn wens om wayangspeler te worden. Tizars herinneringen lijken op momentopnamen uit een lange film: een film over het dagelijks leven op een stadskampong. Dit boek kreeg in 1978 in Duitsland de Jugendbuchpreis. De eerste 18 jaar uit het leven van een kampongjongen die in Jakarta aan de zelfkant van de maatschappij leeft NL-ZmNBD