Geef me de 5 : een praktisch houvast bij de opvoeding en begeleiding van kinderen met autisme

Lang geleden reed ik, op reis in het buitenland, op een weg met links en rechts winkeltjes. De taal van het land beheerste ik niet, maar toch probeerden mijn ogen telkens de woorden op de winkelruiten en reclameborden te lezen.Telkens opnieuw probeerden ook mijn hersenen die tekst - tevergeefs - te begrijpen. Ik werd moe van het lezen maar kon toch niet stoppen, behalve wanneer ik mijn ogen dicht deed. Maar omdat ik dat ongezellig vond voor mijn man bleef ik kijken. Totdat ik opeens in een flits zoiets zag staan als 'banka'. Ik voelde een rust over mij komen, omdat ik hierin ons woord bank herkende. We reden weer verder en kwamen even later bij een rotonde. In het midden stond iets dat op een wegwijzer leek, met borden die vier kanten op wezen. Maar ik kon niet lezen wat er op stond. We reden een rondje, en nog een rondje. Ik wist werkelijk niet welke weg ons naar onze bestemming zou leiden. Ook op de landkaart stonden de aangegeven gehuchtjes niet. Hulp vragen aan iemand? Ik wist niet hoe. Ik sprak hun taal niet en zij spraken geen Engels of Duits. Dit moment herinnerde ik mij jaren later weer toen ik sprak met mensen met autisme, die in het leven van alledag net zo de weg kwijt zijn als ik toen, in dat verre land. Het zal je maar overkomen... Iedere dag weer, zoveel keren per dag... Het boek 'Geef me de 5' is geschreven naar ouders en opvoeders toe. Een kind met autisme op voeden en begeleiden, HOE doe je dat? Daar gaat dit boek over. Het is geschreven vanuit de behoefte aan duidelijkheid en voorspelbaarheid die het kind met autisme nodig heeft. Het kind vraagt als het ware van ons: 'Geef me de 5'. Of anders gezegd: WAT is mijn taak, HOE voer ik hem ui, WAAR vindt het plaats, WANNEER moet ik het doen en WIE is erbij betrokken? Al lezende leert men deze wijze van handelen te hanteren, doordat er uitleg wordt gegeven over wat de gevolgen van de stoornis voor het kind kunnen zijn. Daardoor ontstaat er langzaam bij de lezer het inzicht. Dit noemt de schrijfster: 'de auti-bril opzetten' Door deze auti-bril op te zetten kun je eigenlijk pas zien HOE het kind denkt zodat je, als ouder/begeleider, daarbij op een passende wijze kunt aansluiten. De schrijfster Colette de Bruin-Wanrooy, is werkzaam als trainer en ambulant begeleider in gezinnen waar sprake is van kinderen met autisme die al dan niet een verstandelijke handicap hebben. Zij is moeder van 5 autistische pleegkinderen en mede opgevoed door een vader met het Syndroom van Asperger. De schrijfster neemt haar lezer mee in haar praktische manier van werken, die natuurlijk naar de eigen situatie vertaald kan worden. Praktijkgericht boek over de opvoeding van autistische kinderen. NL-ZmNBD