ذِن ۰۲ - هیچ‌چیز در حال طلوع

Het Dagende Niets pretendeert niet meer dan een beschrijving te zijn van een eerste, allereerste bewustwording, voortgebracht via de Zen-techniek.Janwillem van de Wetering, discipel van een Japanse meester, beschrijft hoe hij, na diens dood, zijn training voortzet in Amerika. Ergens in een kleine nederzetting aan de kust van de Verenigde Staten, leert een meester zijn leerlingen hoe zij alleen iets kunnen bereiken door los te laten, terwijl – en dat is misschien het meest onbegrijpelijke van de methode van deze boeddhistische gemeenschap – zij steeds gedwongen worden hun uiterste best te doen.?Voor velen zal dit, hier en daar wat cynisch aandoende verhaal een verademing zijn en misschien zelfs aanleiding tot de conclusie dat het alledaagse leven een groot en prachtig mysterie is, een mysterie dat niet buiten ons om gaat maar waar wij, illusionaire eenheden, deel van uitmaken. Zijn leven lang verdiepte Janwillem van de Wetering (bekend van de politieromans over Grijpstra en De Gier) zich in het zenboeddhisme. Hij schreef er ook een veelgeprezen en in het Engels vertaalde autobiografische trilogie over. "Het dagende niets" is het tweede deel van de trilogie, en vertelt over zijn verblijf in een Amerikaanse zen-klooster. Het verhaal start met een conflict. In Amerika stoot Van de Wetering op Peter, de erfgenaam van de oude meesters, met wie hij in Japan (zie deel 1, "De lege spiegel") een slechte ervaring had. Niettemin laat hij zich overtuigen om met Peter in contact te blijven en belandt zelfs in diens Zen-gemeenschap. Meer dan ooit zet Van de Wetering in op humor: zelden is een doodernstige zoektocht naar innerlijke onthechting zo hilarisch opgeschreven.Spirituele autobiografie van de schrijver van \"Grijpstra en De Gier\". Zijn leven lang verdiepte Janwillem van de Wetering (bekend van de politieromans over Grijpstra en De Gier) zich in het zenboeddhisme. Hij schreef er ook een veelgeprezen en in het Engels vertaalde autobiografische trilogie over. “Het dagende niets” is het tweede deel van de trilogie, en vertelt over zijn verblijf in een Amerikaanse zen-klooster. Het verhaal start met een conflict. In Amerika stoot Van de Wetering op Peter, de erfgenaam van de oude meesters, met wie hij in Japan (zie deel 1, “De lege spiegel”) een slechte ervaring had. Niettemin laat hij zich overtuigen om met Peter in contact te blijven en belandt zelfs in diens Zen-gemeenschap. Meer dan ooit zet Van de Wetering in op humor: zelden is een doodernstige zoektocht naar innerlijke onthechting zo hilarisch opgeschreven. Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie